Αλλοιώτικος Φλεβάρης
Αλλοιώτικος Φλεβάρης....
Παράξενα ξύπνησα.Μ'ένα πλάκωμα στην ψυχή.Μ'ενα φόβο να μου σκιάζει τη μέρα που μόλις ξεκινούσε...
Παρακολούθησα λίγο στην τηλεόραση τις πορείες,τις διαδηλώσεις,τις διαμαρτυρίες....Όχι,εγώ δεν πήγα σε πορεία...Πήγα στο γραφείο.Περίεργο το κλίμα.Ακεφιά κι εκεί.Σαν κλίμα διαμαρτυρίας.
Κι ύστερα να πρέπει να απαντήσεις σε ερωτήσεις που μπορεί να ξέρεις τις απαντήσεις κι όμως δυσκολεύεσαι να τις πείς...
-Πόσο μισθό θα παίρνω τώρα με τη νέα μείωση;
-Πόσο θα κατέβει η σύνταξη μου;
-Δηλαδή δεν θα ξαναπάρω το προνοιακό επίδομα;
-Αν πάρω 480 ,δίνω 320 στο νοίκι ,τι θα κάνω;
Καθένας με το δικό του σκοτεινό αύριο στο μυαλό....
Είδα την εικόνα με τον γυμνόστηθο νεαρό.Δημόσιος υπάλληλος;ιδιωτικός;άνεργος;ποιος ξέρει...Τι σημασία έχει;Νεαρό παιδί ,που θα μπορούσε να ήταν ο γιός μου.Να τρέχει οργισμένος μα αποφασισμένος να φτάσει,να αγγίξει το μέλλον του που βλέπει να φεύγει .Να του το παίρνουν,τυλιγμένο μέσα σε μια καταιγίδα και σ'ένα κατάμαυρο σύννεφο....
Είδα το δάκρυ του συνταξιούχου σε μια φωτογραφία στο διαδίκτυο...Τι κι αν η φωτογραφία μπορεί να μην είναι σημερινή ,τι κι αν ακόμα ο συνταξιούχος ζεί στην Αθήνα,την Πάτρα,σ'ένα απομακρυσμένο χωριό;Το δάκρυ ήταν αληθινό και θα μπορούσε να είναι δάκρυ πόνου,αγωνίας,του κάθε συνταξιούχου.Θα μπορούσε να είναι του πατέρα μου....Αν ζούσε...Το δάκρυ και στο πρόσωπο ενός σκίτσου να το δείς,πάλι δάκρυ είναι...Και συμβολίζει τον πόνο,την αγωνία,την οργή,την θλίψη και την οργή,την λύπη για όσα έγιναν και δεν έπρεπε.Για όσα σκέφτεσαι πως ίσως θα γίνουν χωρίς κανείς να ορθώσει το κορμί του και την ψυχή του για να τα εμποδίσει..
Α ναι,λίγο πριν κοιμηθώ ,σε μια φωτογραφία του Ηλία, είδα και μια κηλίδα αίματος στο πεζοδρόμιο.Ολοκόκκινη.Δεν ξέρω ποιανού ήταν..Μα τι σημασία έχει κι αυτό; Το αίμα για να τρέξει σημαίνει πως υπάρχει πληγή.Και θα μπορούσε να είναι οποιουδήποτε.Γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος πληγές !
Οι περισσότεροι Φλεβάρηδες που πέρασαν από την πλάτη μου για κάποιο περίεργο λόγο είχαν μια ξεχωριστή σημασία...Ομολογώ πως τούτος ο Φλεβάρης είναι ακόμα πιο ξεχωριστός .Αλλοώτικα ξεχωριστός...Για τον φόβο που μου έχει δημιουργήσει ,εμένα που ποτέ δεν φοβόμουν.Και οι λόγοι δεν είναι άσχετοι με την ιδιαίτερη σημασία που είχε ο κάθε προηγούμενος.Γιατί τούτος εδώ θαρρείς και μου παίρνει βίαια κάθε τι που μου άφησαν οι περασμένοι .Κι οτιδήποτε μου έχει αφήσει το παρελθόν,όμορφο ή άσχημο,είναι δικό μου κι είναι ιερό.Τόσο που δεν επιτρέπεται κανείς να το αγγίξει....
Ποπίτα
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας